هر سال که ماه محرم فرا میرسد و فضای کشور فضای شور حسینی به خود میگیرد، همه مردم تحت تأثیر قرار میگیرند و در این تجمعات سالانه شرکت کرده و برای حسین بن علی،سروسینه چاک میکنند؛ بی آن که چیز زیادی درباره وی و علت قیامش بدانند. اما این شور حسینی ملت ایران را به نحوی دیگر نیز می توان دید. و به احتمال زیاد ،این تظاهرات را باید نوعی اعتراض به ستمهای بیحد و حصری دانست که بر این ملت رفته است . ملت ایران به گاه تسلط بیگانگان بر این کشور ، وقتی که به دلیل خیانتها و عدم همبستگی ملی، دچارضعف و سستی و شکست های پی در پی گردید ، و چون قیامها و اعتراضات قهرمانان ملیاش، برای برچیدن حکومت های ظلم ، بی ثمر ماند و فرزندان بسیاری را در این راه تقدیم راه آزادی میهن نمود ،سکوتی معنادار پیشه کرد و در خویشتن فرورفت. اما همواره در صدد بود تا به محض فراهم شدن فرصت،از کمین برجسته و قدرت را دوباره به دست گیرد. این بود که در این راه استراتژی مظلوم نمایی حسین را در دستور کار خویش قرار داد و به این بهانه توانست منویات قلبی خویش را بروز داده و بر حکام جور و ستم اعتراض و پرخاش نماید.
اما با کمال تاسف در این وادی نیز به افراط گراییده و از هدف اصلی به دور مانده است .امروز این عزاداریها شکل تخدیر آمیزی به خود گرفته و به جای ایجاد شور و حرکت ، در مقابل ستمگران، مردم را دچار خمودی و انقیاد در مقابل حکام جور نموده است. بیدلیل هم نیست که در این سالها، دولت سعی مینماید در این قضیه، نقشی اساسی برعهده گرفته و این تظاهرات مردمی را شکلی دولتی ببخشد و درواقع مصادره به مطلوب نماید! چرا که تظاهر احساسات بیثمری که به فرموده دولتمردان و با بودجههای کذایی از خزانه ملت ، تحقق میپذیرد ، هیچ زیانی برای صاحبان زر و زور نداشته بلکه برعکس ، کاملاً هم جهت با منافع آنان خواهد بود.
بد نیست ما ملت ایران که برای امام حسین (ع) اینگونه خویشتن را به خاک و خون میکشیم، در جملات زیر که به استناد مدارک تاریخی از بیانات حضرت ایشان نسبت به ملت ایران بوده و مکنونات قلبی آن حضرت را نسبت به ایرانیان به وضوح نشان داده است ، اندکی تامل و دقت کنیم:
“ما از تبار قريش هستيم و هواخواهان ما عرب و دشمنان ما ايراني ها هستند. روشن است كه هر عربي از هر ايراني بهتر و بالاتر و هر ايراني از دشمنان ماهم بدتر است. ايراني ها را بايد دستگير كرد و به مدينه آورد ، زنانشان را به فروش رسانيد و مردانشان را به بردگي و غلامي اعراب گماشت. “
حسين بن علي ، امام سوم شيعيان ، سفينه البحار و مدينه الاحكام والآثار ، نوشته حاج شيخ عباس قمي، صفحه 164.
